ஜித்தா தமிழ் சங்கத்தில் இரண்டு நாட்கள்!..

வாழ்கையில் வளம் வேண்டும் என்பதன் பொருட்டு எம்மில் பலர் தம் சொந்த மண்ணை விட்டு ஊரை விட்டு உறவுகளை விட்டு எங்கெங்கொ வேற்று ஊர்களில் எம்மை தொலைத்து... வாழ வேண்டிய கட்டாயத்திலும், காலகட்டதிலும் இருந்தாலும், இன்னும் கலையின் பக்கம் இன்னும் தன் வேர்களை தொடர்ந்து வைத்திருக்கும் ஓருசில கலை ஆர்வலர்கள், கலைஞர்கள் தாம் வாழும் அந்தந்த நாடுகளில் அவ்வப்போது தங்கள் கலையார்வத்தால் ஏதாவது ஒரு ஒன்று கூடல், அல்லது கலை நிகழ்ச்சிகள் அல்லது விழாக்கள் நடத்துவது வழக்கம் ......

இந்த வகையில் சவுதி அரேபியா நாட்டின் புராதான நகரங்களின் ஒன்றும் பண்டைய தலைநகருமான ஜித்தாவில் உள்ள தமிழர்கள் ஒன்றினைந்து நடத்தி வரும் " ஜித்தா தமிழ் சங்கத்தில்" கடந்த வாரத்தில் இரண்டு விழா ஏற்பாடாகி இருந்தது... அதில் எனக்கும் கலந்துக்கொள்ளவதற்கு என் நண்பர் S.N. ராஜா அவர்கள் முலமாக ஒரு அழைப்பு கிடைத்து போயிருந்தேன்.(அவருக்கு என் நன்றிகள்)

விழா தமிழ் பற்றியும் அதன் தற்போதைய நிலையென்ன, ஏன்? என்ற கருபொருளே முன்னின்றது என்பதில் மனதிற்கு கொஞ்சம் சுகமாக இருந்தது என்றால் இம்மியளவும் பிசகில்லை.

விழாவிற்கு வந்த விருந்தினர்கள் இருவரும் வானொலியினாலும் தற்போது தொலைகாட்சியினாலும் உலகெங்கும் உள்ள தமிழர்களின் வீட்டின் நடுவில் வந்தமர்ந்து உள்ளங்களில் ஐக்கியமாகி போய் வி்ட்டவர்கள்...ஒருவர் "உங்கள் அன்பு அறிவிப்பாளன்" என்ற அடைமொழியுடன் கொண்ட
திரு B.H.அப்துல் ஹமீட் அவர்கள், மற்றவர் இதே மேற்சொன்ன ஊடகத்துறையிலேயே ஊறியும் தன் ஊருக்கு விலாசம் காட்டிய " திரு.சாத்தான் குளத்து S.M.அப்துல் ஜபார்" அவர்கள்.

மூத்த கலைஞர்கள், சிறந்த அறிவாளிகள், தான் சார்ந்த துறையிலே இருக்கக்கூடிய சமூக பொறுப்புகளை சற்றே அதிகம் உணர்ந்தவர்கள்., கணீர் குரலுக்கு சொந்தகாரர்கள் மனங்களை வசப்படுத்தும் ஆற்றல் ஊடையவர்கள், மொத்தத்தில் மனிதம் தெரிந்த மனிதர்கள்.

விழாவிற்கு சவதியரேபியாவிற்கான இந்திய தூதுவர் வந்து வாழ்த்தி சிறப்பித்ததும், இதே விழாவிற்கு சவதியரேபியாவிற்கான இலங்கை உயர் ஸ்தானிகர் வந்திருந்ததும், விழாவிற்கு சற்றே காம்பீரத்தை சேர்த்து விட்டிருந்தது என்பதும் இங்கு குறிப்பிடதக்கது. அதனுடன் சற்றே நெஞ்சத்துக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது என்ன வென்றால் இலங்கை இந்திய தமிழ் நெஞ்சங்களின் நெறுக்கம் என்றால் மிகையில்லை...

முதல்நாள் விழா மாலையில் இந்திய உயர் ஸ்தானிகர் அலுவலக வளாகத்திலேயே நடந்தது.., விழாவில் விருந்தினர்களின் உரையும், அவர்களை கெளரவிக்கும் வைபவமும் இடம்பெற்றது, இந்திய தூதுவர் திரு.அப்துல் ஹமீட் அவர்களுக்கும், இலங்கை உயர்ஸ்தானிகர் திரு. அப்துல் ஜபார் அவர்களுக்கும் பொன்னாடை போர்த்தினார்கள். விருந்தினர் இருவரும் விழா நடைபெற அனுசரனையாக இருந்தவர்களை வாழ்தினார்கள்.

விழாவில் நான்கைந்து பேர் பேசினார்கள்... வரவேற்புரை, அறிமுகஉரை என்று இருந்தது, இதில் நண்பர் ஆசாத் அவர்கள் திரு அப்துல் ஹமீட் அவர்களை வரவேற்று அறிமுகப்படுத்தி பேசும் போது, திரு ஹமீட்டை பற்றி நிறைய தகவல்களை வந்திருந்தவர்களுக்கு அழகாக பேசினார், அவரது உரையை அவரிடம் பெற்று விரைவில் வெளியிடுவேன், இருந்தாலும் நான் இங்கு விழாவிற்கு அழைக்கபட்டிருந்த இருவரை பற்றி மட்டும் எழுதுகிறேன்.....

திரு.அப்துல் ஜபாரை பற்றி குறிப்பிட வேண்டுமென்றால், மிக மிக எளிமையான மனிதர்...,அவ்வளவு ஒரு பணிவும் பரிவும் ஒருங்கே இணைந்தவர். யாரோடும் இலகுவில் பழகும் தன்மைக்குரியவர்..., அவரை பற்றி எனக்கு அதிகம் தெரியாது, ஆனாலும் செய்மதி ஒளி(லி)பரப்பூடாக வரும் "வெக்டோன்" தொலைகாட்சியூடாக தான் எனக்கு அவரை அறிமுகம். அதன்பிறகு தான் தெரியவந்தது, தீபம், பொதிகை போன்ற தொலைக்காட்சிகளிலும் பங்காற்றுபவர் என்று. தமிழகத்திலிருந்து இலங்கை வந்து பின்னர் இலங்கையிலிருந்து மீண்டும் தமிழகம் வந்து வாழ்ந்து வருபவர், வின் டிவி என்ற தொலைகாட்சி யில் செய்திபிரிவிற்கு தலைமை வகிப்பவர்...

எல்லாவற்றுக்கும் மகுடம் வைத்தது போல் முக்கால்வாசி இலங்கை, இந்திய, பாக்கிஸ்தானிய மக்களை பைத்தியமாக்கிய கிரிகெட் விளையாட்டு நிகழ்ச்சியை தமிழில் நேரடி வர்ணணை செய்தவர்.

பெரிய காரியம், காரணம் வெள்ளைகாரன் அறிமுகப்படுத்திய விளையாட்டு, அதன் அனைத்து விளையாட்டு விதிகள், அந்த விளையாட்டு கலைச்சொற்கள், குறியீட்டு சொற்கள் எல்லாமே ஆங்கிலத்தில் தான் உள்ளன, ஆக தமிழில் பேசுகிறேன் பேர்வழியென்று... பிள்ளையார் பிடிக்க குரங்காகிய கதையாகமல் சிறப்பாக செய்தவர்...

இதன் பின்னர் தான் அதிகமான அறிமுக வெளிச்ச ரேகைகள் அவர் மீது விழுந்தது என்றால் கூட தவறில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

அவர் பேசும் போது மிகவும் நகைச்சுவையுடன் பேசினார், கூட்டத்தில் அவ்வப்போது எழுந்த சிரிப்பலைகள் அதற்கு சாட்சி சொல்லிக்கொண்டிருந்தன... இந்தியாவின் தற்போதைய அரசியல் நிலை, அதன் எதிர்காலம், என்றிருந்தது அவரது பேச்சு. அவையை மிகவும் கலகலப்பக்கி, மக்களை தன்வசப்படுத்திக்கொண்டார் என்று தான் சொல்லவேண்டும்.

அடுத்து திரு.அப்துல் ஹமீட்டை பற்றி சொல்ல வேண்டுமென்றால்...., இப்படியே சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். தற்போது அநேக தமிழர்களுக்கு திரு. அப்துல் ஹமீட் அவர்களை பாட்டுக்கு பாட்டு முலம் தான் தெரியும் அல்லது ராஜகீதம் மூலம் தெரியும். ஆனால் இவற்றுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட ஒரு தெளிந்த திறமையான படைப்பாளர், வானொலி மற்றும் மேடை நடிகர், நெறியாளர், சிறந்த வானொலி அறிவிப்பாளர்,மொத்ததில் சிறந்த கலைஞன்.

அவருடன் நெருக்கம் அல்லது எனக்கு அவர் பழக்கம் அல்லது அவருடன் நான் இருந்திருக்கிறேன் என்று சொல்லிக்கொள்வதில் எனக்கு ஒரு சற்று மேலிட்ட பெருமிதம், அந்த அளவுக்கு புகழ் மிக்க கலைஞன், தமிழை இப்படியும் அழகாக வசப்படுத்தி பேசமுடியும் என்பதற்கு நாம் வாழும் காலத்து சாட்சி.

1983ம் ஆண்டுக்கு முற்பட்ட காலங்களில் இலங்கை வானொலியை கேட்டவர்களுக்கு தெரியும்,அதன் வீச்சும்,அதன் கீர்தியும்,அது வகித்த பொறுப்புகளும்.அறிவார்ந்த அல்லது அறிவுடன் எப்படி பொழுதை கழிக்கலாம் என்பதான அதன் செயற்பாடுகளும்.

காலை 6.00 மணி என்று நினைக்கிறேன் (பிறகு 5.30 மணிக்கு ஆரம்பித்தார்கள்) தொடங்கி இரவு 11.00 மணி வரை சேவை ஒன்றும் சேவை இரண்டும் தொடர்ந்து மாறி மாறி மக்கள் மனதில் ஒரு தனியிடம் பெற்றிருந்தது எல்லாருக்கும் தெரியும்.

ஆனால் இப்போது ????? ...........

என் நினைவுக்கு எட்டிய வரையில் நான் ரொம்ப சிறுவனாக இருந்த காலத்திலேயே எனக்கு தமிழ் மீது ஆர்வம் வரப்பண்ணியது இந்த வானொலி தான் என்று சொல்லிக்கொள்வதில் எனக்கு கொஞ்சம் கர்வம்.

அந்த காலகட்டங்களில் என் நினைவுக்கு எட்டியவர்கள் என்று பார்த்தால் திருவாளர்கள் அப்துல் ஹமீட், எஸ் கே. பரராஜசிங்கம், ஜோக்கிம் பெர்ணாண்டோ, ஜோர்ஜ் சந்திரசேகரன், நடராஜசிவம், சந்திரமோகன், எழில்வேந்தன், அருணா செல்லதுரை, எஸ். விஸ்வநாதன், ஜி. போல் என்டனி, பல்கலை வேந்தர் செல்லையூர் செல்வராஜன். அப்போது பகுதி நேர அறிவிப்பாளராக வந்த மஹதியாசன் இப்றாகிம், சேவை ஒன்றிலே வந்த ராவுத்தர் நயினா முகமத். விளம்பரத்திற்கென்றே இருந்து தனி முத்திரை பதித்த திரு.கே.எஸ் ராஜா.

திருமதிகள். சற்சுரூபவதி, புவனலோஜினி, விசாலாட்சி ஹமீட், மனோகரி சதாசிவம்,ராஜேஸ்வரி சண்முகம், இப்படி பட்டியல் நீள்கிறது, தமிழை அளவாக, அழகாக, பேசி தழிழுக்கு இலக்கணம் சேர்த்தவர்கள்.

இதில் திரு. ஹமீட் அவர்களின் நிகழ்ச்சிகளை நான் தவறுவதேயில்லை, அவரது நாடகங்கள், அல்லது அவர் பங்கேற்ற நாடகங்கள், அவர் தயாரித்த இசையும் கதையும், இசைக்கோலங்கள், இசைக்களஞ்சியம், வாலிபர் வட்டம், மெட்டொன்று, அந்தாதி, இன்பமும் துன்பமும், இலக்கியச்சோலை, இசைவெள்ளம், வானவில் மற்றும் விளம்பரதாரர் நிகழ்ச்சியான,இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கியின் இசைச்செல்வம்,.. இலங்கை வங்கி மற்றும் ஜெபர்ஜீஸ் நிறுவனம் வழங்கிய நிகழ்ச்சி,இப்படி ஏராளம் (காலத்தின் ஒட்டத்தில் மனிதனுக்கே உரிய இந்த மறதியினால் அநேகமானவை மறந்தும் வி்ட்டது.)

இசையும் கதையும் நிகழ்ச்சியில் அவர் கதையை வாசித்துக்கொண்டு போகும் போது பாத்திரங்கள் உரையாடுவதாகவோ அல்லது நினைப்பதாகவோ, வரும் இடங்களிலே...
அந்த பாத்திரங்கள் படைக்கபட்ட அல்லது உலாவுகிற மண்ணிற்கேயுரிய மணத்தோடு பால் பிரித்து அவரே பேசும் கட்டங்கள் அருமையிலும் அருமை, அந்த பாத்திரங்களின் மனவோட்டங்கள், அதன் பிரதிபலிப்புகள், அதன் நிறங்கள், உணர்ச்சிகள், எண்ணங்கள் நம் கண்முண் அப்படியே வந்து நிற்கும்.

எனது பாடசாலை நாட்களில் பாடசாலை விட்டு வீடு திரும்பும் போது மாலை 4.30 மணிக்கு தான் இந்நிகழ்சிச்சி ஒளிபரப்பாகும், எனக்கும் அப்போது தான் எங்கள் ஊருக்கு பஸ் புறப்படும் நான் அன்று மட்டும் அந்த பஸ்ஸை விட்டுவிடுவேன், அந்த நகரத்தில் இருக்கும் ஏதாவது ஒரு ஓட்டல் வாசலில் நின்று நிகழ்சிசியை கேட்டுவிட்டு தான் வீட்டிற்கு பஸ் ஏறுவேன், அந்த அளவிற்கு என்னை கட்டிப்போட்டவர்.

இவர் தயாரித்து தரும் நிகழ்சிகள் எல்லாம் எப்படி என்பது தொடர்ந்து நிகழ்ச்சிகளை கேட்டவர்களுக்கு நன்கு தெரியும்,

மிகவும் ஜனரஞ்சகமாக அதே வேளை கேட்பவருக்கு பலனலிப்பதாயும், மீண்டும் அந்த நிகழ்ச்சியை தொடர்ந்து கேட்கத்தூண்டவதாயும் இருந்தது என்பதில் யாருக்கும் மாறுபட்ட கருத்து இல்லை.

இலங்கையில் அநேக கலைஞர்களின் கலைப்பாதைக்கு வழி செய்தவர், அவர்களின் வளர்ச்சிக்கு அவர்களோடு துணைபோனவர், உள்ளுர் பாடல்களை ஒரு வீச்சோடு வெளிக்கொணர்வதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருப்பவர், வானொலியில் அவரது நிகழ்சிசகளில் ஏதாவது ஒரு ஈழத்து பாடலை அவர் சேர்த்துகொள்ள தவறிய தேயில்லை என்றே கூறலாம். இப்படி இன்னும் சொல்லிகொண்டே போகலாம்......

பின்னர் திரு. அப்துல் ஹமீட் அவர்கள்..., தமிழ்த்திரையிசை தழிழ் வளர்க்கிறதா? இல்லையா என்று பேசினார்..,உண்மையில் மிகவும் நன்றாக இருந்தது.

"ஒரு மனிதனின் தாய் மொழியை எப்படி தீர்மானிக்க முடியும்",என்று சற்று வித்தியாசமாக கூறினார்..., யோசித்து பார்த்தால் அது தான் உண்மை. ஆனால் எத்தனை பேருக்கு இந்த உண்மை புரிய போகிறது.... மொத்ததில் கசக்கும் என்பது மட்டும் திண்ணம்.

"ஒருவன் எந்த மொழி பேசினாலும், அவன் எந்த மொழியிலே சிந்திக்கிறானோ?...,அந்த அந்த மொழி தான் அவனது தாய்மொழியாகும்" என்றார். முற்றிலும் உண்மை தானே...,

"தழிழ் வளர்க்கிறோம் என்ற போலிப்பெயரில் உலகத்தில் உள்ள அறிவியல் மற்றும் விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகளுக்கு தமிழ் பெயர் கண்டுபிடிப்பதிலேயே தமிழன் தன் காலத்தை வீணடித்திருக்கிறான் " என்றார்... யோசிக்கதக்க ஒன்று.

மேலும் அவர் " பிரான்ஸ் நாட்டில் எல்லாரும் பிரான்ஸ் மொழி தான் பேசுவார்கள், அதற்காக அறிவியல் கண்டுபிடிப்பான டெலிவிஷன், டெலிபோன், போன்றவற்றை அதன் பெயரிலேயே தான் குறிக்கிறார்கள், ஆனால் நம் கதை இப்படியா இருக்கிறது".என்று ஆதங்கப்பட்டார்," நாம் ஏதாவது கண்டுபிடித்து அதற்கு தமிழ் பெயரை சூட்ட வேண்டும்".என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

"ஜப்பான் நாட்டு பொருட்களை இரண்டாம் உலகப்போருக்கு பின்னர் யாரும் வங்குவதில்லை ஆகவே வியாபாரத்திற்காவது... தங்கள் பொருட்களின் பெயரை ஆங்கிலத்தில் வைத்தார்களா?.இல்லையே, எல்லாம் அவர்கள் டோயோட்டா, மிட்சுபிசி, பெனசோனிக், ஹொண்டா, இப்படி எல்லாமே அவர்கள் மொழியில் தானே வைத்தார்கள்"... என்று எல்லாரையும் சற்று சிந்திக்க வைத்தார்.

தொடர்ந்து அவர் " தமிழை ஏன் நாம் முழுவீச்சாக பயன் படுத்துவதில்லை" என்று ஒரு கேள்வியையும் வைத்து, ஒரு சம்பவத்தையும் குறிப்பிட்டார் " தமிழகத்திலே ஒரு முறை ஆரம்ப பள்ளிகளில் ஆண்டு ஐந்து வரை தமிழிலேயே தான் பிள்ளைகள் கல்வி கற்க வேண்டும் என்ற ஒரு சட்டம் அமுல்படுத்த பட்டபோது.. எல்லா தமிழ் பெற்றோர்களும் எதிர்ப்பு ஊர்வலம் போய் அதை எதிர்த்தார்கள். அப்போது அவர்களை அணுகி " ஏன் நீங்களே இப்படி செய்கிறீர்கள் என்று கேட்டபோது, எல்லாரும் சொன்னார்களாம் தமிழ்க்கல்வி எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு சோறு போடாது, என்றார்களாம்"

நிதர்சனமான உண்மை !...

"நம் தமிழ் அறிஞர்கள், ஏன் ஒரு முழுமையான கல்வி திட்டத்தை முழுவதும் தமிலிலேயே உருவாக்க கூடாது...?, அது அறிவியல் ஆகட்டும், வைத்தியத்துறை ஆகட்டும், பொறியியல் ஆகட்டும், விஞ்ஞானம் ஆகட்டும். அப்போது நமது மொழியிலேயே கற்று நம்மொழியும் நமக்கு சோறு போடும் மொழியாக்கலாமே!.

நம்மவர்கள் தன் துறைசார்ந்த உயர் கல்விக்காக, ஜேர்மன், ரஷ்யா, என்று போகிறார்களே, அங்கெல்லாம் கல்வி ஆங்கிலத்திலா கற்பிக்கப்படுகிறது? இல்லையே அவர்கள் மொழியில் தான் கற்றுக்கொடுக்கபடுகிறது, அந்த அந்த நாடுகளின் வர்ச்சியும் உலகத்தில் அவைகளின் பங்கும் நாம் அறியாதது இல்லை.

ஆக இங்குள்ளவர்களுக்கு ஏன் இப்படி ஒரு கல்வித்திட்டதை உருவாக்க முடியவில்லை அப்படி ஒரு சந்தர்ப்பம் வரும் பட்சத்தில் தழிழ் மொழி நிச்சயம் எல்லாருக்கும் சோறு போடும் மொழியாக மாறும்",

இதை அவரே ஓரிரு தமிழறிஞர்களிடமும், தமிழ் ஒன்றுகூடல்களிலும் முன்வைத்ததாகவும், சொன்னார்.
நல்ல உதாரணம், நல்ல தொலைநோக்கு சிந்தனைதான் ஆனால் யார் செய்யப்போகிறார்கள்?,

தொடர்ந்து அவர் தனது உரையின் இறுதியில் " ஆக எல்லாரும் தமிழ் வளர்க்கவிட்டாலும் பரவாயில்லை இருப்பதையாவது காப்பாறு்றுவோம், அதை பலவீனப்படுத்தி அழித்து விடவேண்டாம்"... என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

உரை முடிந்ந்தது. பலத்த கரகோஷம் அவையில்..., எல்லாருக்கும் விழிப்பு வந்த மாதிரி இருந்தது. காரணம் என்ன தெரியுமா? என்னை பொறுத்தவரை தமிழன் மட்டுமே இன்னொரு தமிழனுடன் ஆங்கிலத்தில் உரையாடும் பழக்கம் கொண்டவர்கள்.

இது படிக்காதவர்கள் மத்தியில் மிகவும் குறைவு, மற்ற முக்கால் வாசிப்பேர் இப்படித்தான், அதிலும் புலம் பெயர்ந்து வாழும் கொஞ்சம் படித்த அல்லது தங்களை படித்ததாக காட்டிக்கொள்கிற தமிழ் மக்கள் மத்தியில் நூற்றுக்கு நூறும் அப்படிதான். அது தான் எல்லாருக்கும் விழிப்பு வந்த மாதிரி என்று குறிப்பிட்டேன்.

ஏனென்றால் தமிழ் மொழி கலைக்கு மட்டும் தான், அதாவது கதை, கவிதை பாட்டு, நாடகம், திரைப்படம் போன்றவற்றுக்கு மட்டும் என்ற ஒரு நிலையில் அல்லது எண்ணத்தில் தான் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.....

இதை படிப்பவர்கள் யாரும் நான் மொழி வெறியன் மற்ற மொழிகளை வெறுப்பவன் என்று மட்டும் யாரும் நினைத்து விடவேண்டாம் என்று தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன். ஏனென்றால் எனது வலைப்பதிவில் இது வரை தழிழ் பற்றி மட்டுமே ஏதாவது கிறுக்கிக்கொண்டிருப்பதால் யாராவது நினைக்ககூடும்... நான் மொழித்துவேஷம் கொண்டவன் என்று.

அப்படி இம்மியளவும் கிடையாது, எனக்கு ஒரே ஆசை தமிழன் மத்தியில் தமிழ் தமிழாகவே பேசப்படவேண்டும், தொடர்ந்து தமிழ் வாழ வேண்டும், அதை விடுத்து அந்த மொழி எதிர்காலத்தில் நூதன சாலை கட்சிக்கூடங்களில் கண்ணாடிப்பெட்டியில் ஓலை வடிவில் ஒரு வரலாற்று காலப்பகுதியை, சொல்வதாக இருக்க கூடாது. அவ்வளவு தான்.

இரண்டாம் நாள் விழா பற்றி தொடர்ந்து எழுதுவேன்....

கண்டதையும் கேட்டதையும் சொல்கிறேன்

தமிழினிச்சாகுமா? -
தமிங்கிலம் காலத்தின் கட்டாயமா?
கடந்த வாரத்தில் ஒருநாள் தீபம் தொலைக்காட்சியின் பேட்டி நிகழ்ச்சியொன்றில் எழுத்தாளர் திரு.காசிஆனந்தனின் உரையாடலை காண நேர்ந்ததது. அதில் அவர் பாரதி சொன்ன மெல்லத்தழினிச்சாகும் என்ற வாக்கு பலிக்கதான் போகிறது என்று மிகவும் கவலையுடன் சொன்னார். அதிலிருந்து ஒரு சில.......

ஆங்கிலேயர் இந்தியாவை (தமிழ் நாட்டை) ஆண்ட காலங்களில், விடுதலைப்போராட்டம் நடந்தபோதும் தமிழ் மொழிக்கு எந்த ஒரு ஆபத்தும் இருந்ததில்லை, ஆனால் ஆங்கிலேயர் நாட்டை விட்டு வெயேறிய பின்னர் தான் ஆபத்து வந்திருக்கிறது, எப்டியென்றால் இப்போது தான் தழிழ்படங்கள் ஆங்கிலப்பெயர் கொண்டு வருகின்றன..., மேலும் பாடல்கள் கூட ஆங்கில வார்த்தைகள் கலந்து வருகின்றன, கேட்டால் காலத்தின் தேவை என்று சொல்லப்படுகிறது, அது என்ன அப்படியொரு தேவை?. தமிழன் தமிழ் தானே பேச வேண்டும் அது என்ன மற்ற மொழிகளில் போய் கலப்பது?.

எங்கள் ஊரில் (இலங்கையின் கிழக்குக்கரையில் உள்ள மட்டகளப்பில்) ஏறத்தாள 500 வருடங்களுக்கு முன் வந்து குடியேறிய போர்த்துகீச இனத்து மக்கள் வாழ்கிறார்கள். இன்றும் அவர்கள் தங்கள் வீடுகளிலும் தங்கள் மக்களோடும் பேசும் போது தங்களது மொழியிலேயே பேசுகிறார்கள், அதாவது எறத்தாழ 500 ஆண்டுகள் தமிழர் மத்தியில் வாழ்ந்தும் ஒரு சமுகம் இன்னமும் தனது மொழியை இழக்கவில்லை, ஆனால் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தமிழகத்திலிருந்து மொரீஸீயஸ் போன தமிழனுக்கு இன்று தமிழ் தெரியாது..... என்று அவர் சொல்லும் போது, உண்மையில் இது ஒரு அதிர்ச்சி தரும் செய்தியாக தான் இருக்கிறது, அதே போலத்தான் தென்னாபிரிக்காவி்ல் வாழும் தமிழர்களின் நிலையும். ஆகவே இப்படி பார்க்கும் போது பாரதியின் வாக்கு மெய்படுமோ? என்ற பயம் வருவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.

மேலும் அவர் "ஒருவர் ஒரு திரைப்படம் பார்த்துவிட்டு வருகிறார், அவரிடம் அவரது நண்பர் ஹீரோ யார்? பைட் எல்லாம் எப்படி?, சோங்ஸ் எப்படி? என்று தான் கேட்கிறார். காதல் என்ற வார்தையை கூட லவ் யூ என்று தான் சொல்கிறார்கள், போதாகுறைக்கு இப்போது "லவ் யூ டா" என்று வேறு என்று மிகவும் ஆதங்கப்பட்டார்.

தொடர்ந்து ஒரு அவர் "தமிழா நீ பேசுவது தமிழா?" என்ற ஒரு பாடலை எழுதி இருப்பதாகவும், அதை தமிழகத்தின் ஒருசில முன்னனி பாடகர்கள் அதை பாடுவதாகவும் சொன்னார் (அவர் சொன்னவர்களில் இருவர் மட்டுமே எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது.. அதில் ஒருவர் திரு சீர்காழி சிவ சிதம்பரம் மற்றவர் புஸ்பவனம் குப்புசாமி). அந்த பாடலின் ஓரிரு வரிகளைக்கூட படித்துக்காட்டினார்.(யாராவது இந்த பாடலை தெரிந்தவர்கள் இருந்தால் வலையில் பதித்தால் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என
நம்புகிறேன்).

ஒரு நாள் ஒருவர் அவரிடத்தில் வந்து ஐயா! எனக்கு உங்கள் பாடலின் வரிகளை கொஞ்சம் பாடிகாட்டுங்கள் என்று கேட்டாராம், இவரும் பாடிகாட்டியிருக்கிறார்.. வந்தவரும் கேட்டுவிட்டு "சூப்பர்!!!" என்றாராராம். இதை சொல்லி காட்டி, அவர் மேலும் அழிக்க வரும் மொழிக்கு எப்போதுமே ஊடுருவும் சக்தியும், ஆக்கரமிக்கும் சக்தியும் மிகவும் அதிகம் என்றார்.

இன்னுமோர் உதாரணம் சொன்னார் "தமிழகத்தில் திரைப்பட துறையை சார்ந்த ஒருவர் தமிழ் உணர்வுடன் தனது நிறுவனத்திற்கு "தமிழ்த்தாய்" என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார் ஆனாலும் கீழே
"சினி கிரியேஷன்ஸ்" என்று போட்டதில் தமிழ்தாயை கொலை செய்தது போலாகிவிட்டது, இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது தமிழ் வளர்க்க பாடுபடுகிறவர்களின் மத்தியில் தான் இந்த அழிக்கும் மொழி சற்று அதிகமாகவே ஊடுறுவி விடுகிறது அது தான் சொன்னேன் அழிக்க வரும் மொழிக்கு எப்போதுமே சக்தி அதிகம் என்று. ஆகவே நாம் இந்த இடத்தில் தான் கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று தொடர்ந்தது அவரது உரையாடல்.

தமிங்கிலம் ஏன்? யார் காரணம்?
இப்போது நாம் நம் அன்றாட வாழ்வில் தமிழாகிப்போன ஆங்கிலத்தை அதிகமாகவே பார்க்கிறோம், அதிலும் தமிங்கிலம் பேசும் தமிழர்கள் ஏறக்குறைய முக்கால் வாசிப்பேர், அதுவும் படித்தவர் மத்தியில் இது நூற்றுக்கு நூறு என்று தான் சொல்ல வேண்டும். தமிழில் நன்றி - தேங்ஸ் ஆனதும், நேரம்-டைம் ஆனதும், காலை- மோர்னிங்கானதும், மாலை நேரம்-ஈவினிங்கானதும், இப்படி ஏராளம் என்பது நாம் எல்லாரும் அறிந்ததே! ஆகவே தமிழ் வளர்ப்போம் என்று சொல்லிக்கொண்டு நம்மையறியாமலே நாம் தொலைந்து போகக்கூடிய ஆபத்துகள் அதிகமாக உள்ளது என்றால் பிழையில்லை.

இதற்கு யார் காரணம்?
பதில்: தமிழராகிய நாமே தான்.
ஒரு மொழியை இருவகைப்படுத்தலாம், ஒன்று எழுத்தது வழக்கு மற்றது பேச்சு வழக்கு, என்பது எல்லாரும் அறிந்த ஒன்றுதான். பேச்சு வழக்கு எனும் போது ஒரே மொழிபேசும் மக்கள் கூட்டம் வெவ்வேறு இடங்களில் ஒன்றாக வாழும் போது காலம் போக போக அந்த அந்த இடத்திற்குறிய பண்புகளுடனும், அவ்விடத்தில் வாழும் மற்ற இனத்தாருடனும் இசைந்து அல்லது மருவி, ஒலியமைப்புக்ள், ஓசையமைப்புகள் மாறி வாழுவது கண்கூடு. இதானல் அந்த மக்களின் வார்தை பிரயோகங்கள் வித்தியாசப்படுகின்றன என்பதும் எல்லாரும் அறிந்ததே!.

இப்படி இருக்க தமிழன் மட்டுமே நான் பேசுவது சரியா நீ பேசுவது சரியா என்ற விதண்டா வாதத்திற்குள் வீழ்ந்து வாழ்ந்து கொண்டிசுக்கிறான். இதில் எனது சொந்த அனுபவம் நிறையவே இருக்கிறது

உதாரணமாக இலங்கையில் உள்ள தமிழர்கள் ஏறக்குறைய நான்கு வகையான ஓசையமைப்புகளை உடையதும் வார்தை பிரயோகங்களை உடையதுமான தமிழையே பேசுகிறார்கள். வடக்கில் உள்ளவர்கள் ஒருமாதிரியும், கிழக்கில் உள்ளவர்கள் ஒரு மாதிரியும், மத்திய மாகாணத்தில் உள்ளவர்கள் ஒருமாதிரியும் (இவர்கள் பேசுவது தமிழகத்தின் பேச்சு வழக்கு), தலைநகரிலும் அதையொட்டிய கரையோரபிரதேசங்களில் உள்ளவர்கள் ஒருமாதிரியும், பேசுவார்கள். தமிழகத்தில் கூட ஒவ்வொரு ஊருக்கு ஒரு வழக்கு இருப்பது தெரியும். மேலும் மலேசியா தமிழர்கள் வேறுமாதிரியாக பேசுவார்கள். ஆனால் அடிப்படையில் எல்லாரும் தமிழர்கள். (இதில் இலங்கை தமிழர்கள் வரிசையில் வரும் இஸ்லாமிய சகோதரர்களின் பேச்சு வழக்கு என்பது கணக்கில் கொள்ளப்படவில்லை, காரணம் இவர்களது தலைவர்களின் குறுகிய நோக்கம் கொண்ட தவரான ஒரு பாதையில் நடத்தப்பட்டதால் இவர்கள் தங்களை தமிழர்களாக அடையாளப்படுத்துவதில்லை, இதில் விதிவிலக்கான சில கல்விமான்கள், அறிஞர்பெருமக்கள் இருக்கிறார்கள். இதில் தமிழுக்கு பெருமை சேர்க்கும் உலக அறிவிப்பாளர் திரு.அப்துல் ஹமீட் அவர்களை நிச்சயம் குறிப்பிட வேண்டும். இது தொகையில் மிகவும் குறைவு. அதெல்லாம் இங்கு வேண்டாம். )

இது இவ்வாறு இருக்க இலங்கையின் மத்திய மாகாணப்பகுதியில் இருந்து ஓருவர் வந்து வடக்கு மாகாண தமிழ் பேசும் ஒரு நான்கைந்து பேருடன் உரையாட நேர்கையில்..., அந்த இடத்தில் உள்ள அதிக நபர்கள் பேசும் வழக்கு தான் எடுபடுகிறது.., வந்தவரின் ஒரு சில வார்தைபிரயோகங்கள் கேலி செய்யப்படுகிறது, இந்த நிலையில் அந்த தனித்த நபரின் மன நிலை மிகவும் சங்கடப்படுகிறது. இதை மற்ற மாதிரியும் எடுத்துகொள்ளலாம் வடக்கில் இருந்து வரும் தனி நபர் வேறு பாணியில் பேசும் நான்கைந்து பேருடன் பேசும் போது அவரும் விமர்சிக்கபடுகிறார். ஆக இந்த இடத்தில் தமிழருக்குள்ளே நீ பேசுவது சரியா நான் பேசுவது சரியா என்று விவாதம் தொடங்கிவிடுகிறது. இதை தவிர்க்தான் தமிழர்கள் தாம் போது விமர்சிக்கபடுவோம் அல்லது கேலிசெய்யப்படுவோம் என்று நினைக்கிற வார்தைகளை ஆங்கில வார்தைகளால் நிரப்ப எத்தனித்ததின் விளைவு தான் இன்றைய தமிழுக்குள் வந்து விழுந்த ஆங்கில வார்தைகள். இந்த ஆங்கில வார்தை பிரயோகங்கள் மிக அண்மையில் அதுவும் 70களின் கடைசிப்பகுதியில் இருந்து தான் இந்த ஆக்கிரமிப்பு தொடங்கியது என்று நினைக்கிறேன், சரியா தவறா தெரியவில்லை.

உதாரணமாக மாலைவேளை என்ற வார்தையை மத்திய மாகாணத்தில் உள்ள ஒருவர் "அந்திக்கு" என்கிறார்... ஆனால் வடக்க்கில் உள்ள ஒருவர் எப்படி பேசுகிறார் என்றால் "சாயந்திரம்" என்கிறார். ஆக இப்படி பேசும் போது வரக்கூடிய கிண்டல் விமர்சனங்களை தவிர்க்க உடனே அந்த இடத்தில் "ஈவினிங்" என்ற வார்தையை யாராவது ஒருவர் பிரயோகிக்க அதையே மற்றவரும் தொடர, இந்த மாலை நேரத்தைகுறிகும் இரண்டு தழிழ்வார்தைகளையும் ஆங்கிலம் உள்வாங்கி ஏப்பம் விட்டுவிகிறது. ஆக இரண்டு தமிழ் வார்தைகள் கொலைசெய்யப்பட்டு விட்டன என்பதற்கு இந்த நிகழ்வு ஒரு மிகச்சிறிய உதாரணம். ஆனால் இது சத்தியமான உதாரணம். இது போல் தான் மற்ற மற்ற தமிழ் வார்தைகள் கூட தன் முகவரியை தொலைத்து விட்டு நிற்கின்றன. யாராவது அறிஞர் பெருமக்கள் எப்படி ஆங்கில வார்தைகள் புகுந்தன என்று ஆராய்ந்தால் நிச்சயம் நான் சொன்ன நிலை புரியவரும்.

இது போல தற்காலிகமாக தப்பிக்க ஆங்கில வார்தைகளை செருகப்போக நாளடைவில் தமிழ் மருவி தமிழ் வார்தைகள் இப்போது ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே சொன்னால் புரிந்து கொள்ள கூடிய அளவில் வளர்ந்து விட்டது.

மேலும் கொஞ்சம் படித்த தமிழர்கள், மற்றவர் மத்தியில் தன்னை உயர்வாக காட்டவேண்டும் என்ற குறுகிய நோக்கில் ஆங்கிலம் கலந்து பேசுவதை பார்கிறோம். இதை பார்த்த மற்றவர்களும் தானும் நான்கு பேருக்கு மத்தியில் சற்று பிரகாசமாக தெரியவேண்டும் என்பதற்காக இப்படி பேச பழகிக்கொள்கிறார்கள். இப்படி பேசப்போக தான் இன்று தமிழ் சோபையிழந்து தொலைந்து கொண்டிருக்கிறது.

இதற்கு என்ன செய்யலாம்?.
முதலில் தகவல் தொடர்பு சாதனங்களில் முன்னனியில் விளங்கும் தொலைகாட்சி ஊடாக தமிழை தமிழாக பேசவைக்க முயற்சிக்கலாம். அதிலும் ஒரு சில போட்டி நிகழ்ச்சிகளுக்கு வரும் நீதிபதிகளை கட்டாயமாக தமிழ் மட்டுமே பேச வேண்டும் என்று கேட்டுககொள்வது மிகவும் அவசியம். மேலும் நிகழ்ச்சி வழங்கும் அறிவிப்பாளர்கள் கட்டாயம் இதை கடைபிடித்தல் அவசியம் அப்போது தான் பார்ப்பவர்கள் திருந்த வாய்பு வரும். பூனைக்கு யார் மணி கட்டுவது.

தமிழக தொலைக்காட்சியான "சன் டிவி" ?????? யில் (பாருங்கள் எப்படி பெயர் என்று) இந்த நிலையத்தில் சந்திப்போமா? என்ற ஒரு நிகழ்ச்சி வந்து கொண்டிருந்தது இப்போது எப்படியோ தெரியாது. அதில் வரும் அறிவிப்பாளர் ஒரு இலகு தமிழில் ஆங்கிலம் கலக்காது விருந்தினரை பேட்டி எடுப்பார், அழகாக இருக்கும். ஆகவே கட்டாயம் இதை மற்றவர்கள் பார்த்தால் நல்லது.

எல்லாவற்றையும் விட நாம் ஒவ்வொருவரும் மற்றவர் பேசும் போது அவரை ஊக்குவித்தல் அவசியம், அதைவிடுத்து என்னா சார் நீங்க வேற மாதிரி தமிழ் பேசுறீங்க என்றால் அது மற்றவர் மனதை நிச்சயம் காயப்படுத்தும், அப்படி காய்படுத்தும் போது நிச்சயம் அதற்கு ஆங்கில சொற்கள் அவர்களுக்கு மருந்தாக தோன்றி தமிழுக்கு நஞ்சாக மாறும்.

மொத்ததில் தமிழை உடனடியாக அதன் உண்மை வடிவத்திற்கு கொண்டு போக முடியாது. எப்படி சிறிது சிறிதாக ஆங்கிலம் உள்ளே வந்ததோ?, அது போலதான் அதை முற்றாக வெளியேற்றுவதற்கும், கொஞ்சம் காலம் எடுக்கலாம். அதற்காக தமிழர்களாகிய நாம் எல்லாருமே ஒன்று திரண்டால் வெற்றி நிச்சயம்!

மெல்லத் தமிழினித் தழைக்கட்டும்!
புதுப்பொழிவு பெறட்டும்.

பிகு:
கண்டதையும் கேட்டதையும் கொண்டு தமிழ் பால் உள்ள பற்றுதலால், என் எண்ணங்களை கிறுக்கல் ஆக்கியிருக்கிறேன். தவறுகள் நேர்ந்திருப்பின் தமிழ் உலகின் அறிஞர் பெருமக்கள் தயவு செய்து அடியேனை பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டி நிற்கிறேன்.

தமிழகத்தின் காந்தி

17-01-2005,

தொலைகாட்சி ஒன்றில், "காமராஜர்" என்ற ஒரு திரைபடத்தை பார்க்க வாய்பு கிடைத்தது,
திரு.காமராஜரை பற்றி கொஞ்சம் படித்திருக்கிறேன்.... அவ்வளவாக தெரிந்து கொள்ள எனக்கு வழிகாட்டியும், அறிவும், வாய்பும்கிட்டியதில்லை.

என்ன ஒரு இக்கட்டான ஒரு காலகட்டத்தில் தமிழகம் இருந்திருக்கிறது..., பின்னாளில் எப்படி ஒரு நல்ல நிலையை அடைய பாதை போடப்படுகிறது என்றெல்லாம் பார்த்த போது,நாம் எவ்வளவு அதிஷ்டம் அற்றவர்கள் என்று மனது சங்கடப்பட்டுபோகிறது.

தமிழன் எப்போதுமே துரதிர்ஷ்டகாரன் தானே....! அவனுக்கு எது தான் தொடர்ந்து கிடைத்தது? அவரது ஆட்சியின் கீழ் வாழ தமிழ் நாட்டுக்கு கொடுத்துவைக்கவில்லை என்று தான் சொல்லவேண்டும்.
என்ன ஒரு அடக்கம், என்னவொரு மிடுக்கு, கம்பீரம், பேசும் போது என்ன ஒரு சிக்கனமான தெளிவான வார்த்தை பிரயோகம்...,அப்பப்பா!

காங்கிரசில் இருந்த அத்தனை பேரும் அவருக்கு தந்த மரியாதை. தான் வாழ்ந்த முறை இவையெல்லாவற்றையும் பார்க்கும் போது தமிழன் தான் உண்மையான அரசியலுக்கும், தலைமைத்துவத்துக்கும் முன்னோடி என்றால் மிகையாகாது. உலகில் எவ்வளவோ அரசியல் சித்தாந்தங்கள், கொள்கைகள், உருவாக்கியுள்ளன,இதை உருவாக்கியவர்கள் கூட இப்படி வாழ்ந்தார்களா எனபது சந்தேகமே!.

இந்த படத்தை தயாரித்தவர் உண்மையில் பாராட்டுக்குறியவர், இந்த மாதிரியான படங்களை அடிக்கடி எல்லா தமிழரும் பார்க்கும் படி செய்ய வேண்டும். எல்லா தமிழ் தொலைகாட்சி நிலையங்களும் இந்த படத்தை காட்ட முனையவேண்டும். அப்போது தான் வரும் எதிர்கால சமுதாயத்தில் முளைக்க கூடிய அரசியல் தலைகள் தரமுள்ளதாக அமையும்.

அப்போது தான் மீண்டும் தமிழன் தலைநிமிர்வான்.

சுனாமி வந்தது தொடர்ந்து என்ன வந்தது?......

சுனாமியும்....! இந்து சமுத்திரத்தின் எதிர்காலமும், -
ஆசிய நாடுகளின் எதிர்காலமும்.
மார்கழி மாதம் 25ம் திகதி யேசுபிரான் பிறந்நத தினத்தை கொண்டாடி மகிழ்ந்து, அந்த மகிழ்ச்சி வடியும் முன், கிழக்காசியாவின் சுமாத்திரா தீவின் வட முனையில் சூல் கொண்டு உருவாகி புறப்பட்டு இந்து சமுத்திரத்தின், ஆசிய மற்றும் தெற்காசியாவின் ஏறக்குறைய ஒன்பது நாடுகளின் கரையோரப்பகுதிகளை ஒட்டுமொத்தமாக சூறையாடி வெல்லமுடியாத நாசத்தையும், சொல்லில் அடங்காத சேதத்தையும், வரலாறு மறக்கமுடியாத பெரும் சோகத்தையும் விட்டு சென்றுள்ள இந்த சுனாமி என்ற பெயரால் கொள்ளபடும் ஒரு கடல் ஆக்கிரமிப்பு, ஆசிய மற்றும் தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் எதிர்காலத்தையும் அதன் அரசியல் பொருளாதார மற்றும் பிராந்திய ஒற்றுமையை பெரும் கேள்விக்குறியாக்கி இருக்கிறது என்றால் அதில் எந்த தவறும் இருக்க முடியாது.

மேற்குலக நாடுகளின் ஏகாதிபத்திய கொள்கைக்கு சவாலாக அண்மைகாலங்களாக ஆசிய மற்றும் தெற்காசிய நாடுகள், அரசியல், பொருளாதார, மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் வெகு வேகமாக முன்னேறிவருவது பெரும் கண்கூடு. ஆதலால் மேற்குநாடுகள் பெருத்த ஆச்சர்ய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டமை, ஊடகங்கள் மற்றும் தகவல் தொடர்புகளின் பழைய செய்திகளை கிரமமாக கவனித்தால் தெரியும்.

அவையெல்லாவற்றையும் விட செப்டெம்பர் 11 என சரித்திரத்தில் ஏடு பிடித்த அந்த நிகழ்வு உலகில் பயங்கரவாத்தின் ஒரு புதிய பரிமாணமாக உருவெடுத்தது என்பதும் கூட எல்லோரும் அறிந்ததே! அந்த சம்பவம் ஏகாதிபத்திய நாடுகளில் எல்லாம் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள் சமூக அரசியல் அலைகள் மற்றும் மாற்றங்கள், அதன் பின் அந்த நாடுகள் செய்த கைங்கரியங்கள், ஒட்டுமொத்தமாக உலகில் உள்ள எல்லா விடுதலை போராட்டங்களையும் பயங்கரவாத்திற்குள் தள்ளப்பட்டு தடை செய்யபட்டமையும் நன்கு அறிவோம். இவ்வாறு பய்ங்கரவாத்திற்கு எதிரான போர்,உலக வர்த்தக தராளமயமாக்கல் என்ற போர்வையில் இன்று எங்கு எங்கு அந்த நாடுகள் கால் வைத்துள்ளன என்பது கூட எல்லாரும் அறிந்த ஒன்று, சொல்ல தேவையில்லை. ஆனாலும் ஆசிய கண்டத்தில் எவ்வாறு கால் பதிக்கலாம் என்று சமயம் பார்த்துகொண்டிருந்த வேளையில் தான் இந்த "சுனாமி" அந்த நாடுகளின் "ஆர்மி" களை கொண்டு வந்து மீட்புப்பணி என்ற பெயரில் இறக்கியிருக்கிறது.

ஆசிய கண்டத்தில் இலங்கையின் முக்கியத்துவம்

நடந்தேறிய அழிவு அனர்த்தங்களில் அதிக பாதிப்பு இலங்கை தான் சந்தித்திருக்கிறது,இவ்வாறு இருக்க அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய ராணுவதளங்களில் ஒன்று ஹவாய் தீவில் உள்ளது,

செப்டெம்பர் 11 க்கு பின்னர் ஆப்கானிஸ்தானுக்கு தனது படைகளை இங்கிருந்து தான் நகர்த்த அமெரிக்கா பெரும் சிரமபட்டது....., காரணம் அதிக தூரம், மேலும் ரஷ்யா வழியான அண்டை
நாடுகளின் வான் பரப்பையே பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம், அதற்கு அந்த அந்த வான் பரப்புகளுக்கு சொந்தமான நாடுகள் ஒப்புதல் அளிக்காமை,.... இப்படி பல.

இந்த நிலையில் வியட்னாமில் தனது தளம் இல்லாத நிலையிலும், பிலிப்பைன் நாட்டிலும் இருந்த தளம் மூடப்பட்ட நிலையிலும், அது பெரும் சிரமத்தை மேற்கொண்டது, ஆனாலும் எப்படியோ ஒருவாறு ஹாங்காங்கில் உள்ள தனது சிறிய தளம் ஊடாக, பாகிஸ்தானையும் வளைத்து கையில் போட்டுகொண்டு நாடகத்தை ஆரம்பித்ததும் அதன் பின் செய்த வேலைகள் எல்லாம் உலகம் அறிந்த ஒன்று..... இது இப்படிஇருக்க இந்து சமுத்திரத்திலும் ஆசிய கண்டத்திலும் இந்தியா ஒரு சக்தியாக உருவெடுக்க ஆரம்பித்தமை அமெரிக்காவுக்கு பெரிய தலைவலி, மறுபக்கம் சீனா, வடகொரியா போதாகுறைக்கு அல்கய்தா அமைப்பு தனது இயக்க வேலைகளுக்கு இந்தோனேசியாவை தளமாக கொண்டதும் அதற்கு பெரும் சிக்கலை சேர்த்தது. ஆகவே இவையெல்லாவற்றையும் ஒரே இடத்திலிருந்து கையாள (கவனிக்க) புவியியல் ரீதியாக வலுவான அதுவும் எல்லா ராணுவ முஸ்தீபுகளுக்கும் இசைவான ஒரு இடம் அமெரிக்காவின் உடனடி தேவையாக இருந்தது.

இதன்படி இலங்கையை குறிவைத்து தன் காய்களை வெகு காலமாகவே நகர்த்தி வந்திருக்கிறது..., அதன்படி தான் அமெரிக்க வானொலி சேவையான Voice of America வை நிறுவ முயற்சித்தது.., அதற்கு இலங்கையில் ஏற்பட்டிருந்த எதிர்புகள்,ஆர்பாட்டங்கள் அதை சற்று பின் வாங்க வைத்தது போல் மக்களுக்கு காட்டப்பட்டது. கடலுக்குள் போய் திரும்பி வந்த சுனாமி போல்.

அதன் பிறகு எப்படி நெருங்குவது என்ற செயலின் ஒரு பகுதிதான் விடுதலை புலிகளை தடைசெய்யதுதது, திடீரென சமாதான பேச்சுகள் ஆரம்பிக்கபட வேண்டும், ஒற்றை ஆட்சி,என்று அறிக்கைகள், அழுத்தங்கள் என அதன் செயற்பாடுகள் அமைந்தன என்பது அனைவரும் அறிந்ததே! பின்னர் 2004ம் ஆண்டின் மத்திய காலகட்டத்தில் அமெரிக்க ராணுவத்தின் சிலரை இலங்கைக்கு பயிற்சி என்ற பெயரில் அனுப்பியது நினைவிருக்கும், அதாவது கொரில்லா போர் முறைகளை எப்படி சமாளிப்பது என்று இலங்கை ராணுவம் பெரும் அனுபவம் கொண்டிருக்கிறது, அந்த அனுபவத்தை நாங்கள் பயின்றுகொள்வே வந்திருக்கிறோம் என்று சொல்லி அனுப்பிவைத்திருந்ததும் எல்லாருக்கும் நினைவிருக்கும்.

அதை இலங்கைபத்திரிகைகள் ஒரு சில கூட எழுதி பெருமைபட்டுக்கொண்டன என்றும் நினைக்கிறேன். வந்தவர்கள் என்ன செய்தார்கள்? நாங்களும் பயின்றோம், பார்வையிடுகிறோம் கடைசியில் பயிற்சி அளிக்கிறோம் என்றார்கள், பிறகு இலங்கை கடற்படைக்கு ஒரு கப்பலை தருகிறோம் என்றார்கள், அதுவும் ஹவாய் ராணுவ தளத்தில் சும்மா நிறுத்தி வைக்கபட்டிருந்ததும் சிறிய சிறிய சிப்பந்தி வேலைகளை செய்ய பயன்பட்டதுமான ஒரு பழைய கப்பலை. இப்போது இறந்த வீடுகளுக்கு துக்கம் விசாரிக்க எல்லாரும் வருவது போல், அழையாமலே அழைப்பை பெற்று உள்ளே வந்துவிட்டார்கள் மீட்பு பணி என்ற பெயரில், ஆனால் துக்க வீடுகளுக்கு வந்தவர்கள் காரியம் முடிய திரும்பிவிடுவார்கள்.ஆனால் இவர்கள் இங்கு நிரந்தரமாகவே தங்கிவிடுவார்கள் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. சரி வந்தவர்கள் இது வரை எந்தவொரு மீட்புப்பணியிலும் ஈடுபடவில்லை, அதைவிடுத்து நிலைமையை ஆராய்கிறோம் என்ற போர்வையில் ராணுவ கடற்படை முகாம்களை அமைப்பதில் தான் தீவிரம் காட்டிவருவது தெரிகிறது.

சில வேளைகளில் சர்வதேச நாடுகளின் அமுக்கம் காரணமாக அவர்கள் கொஞ்ச நாட்களில் திரும்பி போகலாம், ஆனால் குறிப்பாக இலங்கையின் கடற்படையை அதி நவீனபடுத்திவிட்டே போவார்கள் என்றால் மிகையில்லை. அதுவும் இலங்கையின் தெற்கு, கிழக்கு, வடக்கு, பிராந்தியங்களில் அதிநவீனபடுத்தபட்ட தளங்களை அமைத்து அங்கிருந்து ஆசிய கண்டத்தை கட்டுபடுத்த முனையலாம் இலங்கையூடாக. ஆக இதனால் நவீனப்படபோகும் இலங்கை ராணுவம் தன் கை ஓங்கியதில் புலிகளுடனான பேச்சுகளை நிறுத்தவும், ஒரு யுத்தத்தால் அவர்களை அடக்கவும் முனையலாம்.
ஆக இது முதன் முதலில் இலங்கையின் எதிர்கால சாமாதான சுழலையும், அரசியல் இணக்கபாட்டையும் பெரும் பாதிப்புக்குள்ளக வாய்பிருக்கிறது.

மேலும் பிறகு ராணுவ தளபாட புணரமைப்பு அல்லது சீரமைத்தல் என்ற பெயரில் அடிக்கடி அமெரிக்கா தனது ஆட்களை அனுப்பிகொண்டே இருக்கும், அப்படி ஆகும் நிலையில் அமெரிக்கா தொடர்ந்தும் இந்து சமுத்திரத்தில் சுதந்திரமாக இருக்கவே செய்யும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் கிடையாது. அப்படியாயின் மத்தியகிழக்கில் படையணி நகர்வு செய்யவும் அதை புணரமைக்கவும் தொடர்ந்து அந்த பிராந்தியத்தில் நிலைகொள்ளவும் ஏதுவாக அமையும், மேலும் ஆசியாவில் உள்ள தனது ஆதிக்கத்துக்கும் கொள்கைகளுக்கும் உட்படாத நாடுகளை வேவு பர்க்கவும், அண்டை நாடுகளுக்கிடையில் ஒரு பதற்றத்தையும், ஸ்திரமற்ற தன்மையை உருவாக்கவும் காரணப்படலாம்.

ஆக நீண்ட ஆசையொன்று அமெரிக்காவுக்கு கைகூடுகிறது என்றால் மிகையில்லை. மட்டுமல்லாது சர்வதேச பயங்கரவாதத்தை அடக்க தான் என்று கூறி, இலங்கையில் இருந்துகொண்டு இந்தோனேசியாவுக்குள் கால் பதிக்கலாம்.

எப்படி பார்த்தாலும் இந்த சுனாமி ஏகாதிபத்தியமிக்க வல்லாதிக்க நாடுகளுக்கு பெரும் திறவு
கோலாக அமைந்தது என்பது வெளிவராத சோகம். இருந்தாலும் இதற்காக இப்படி ஒரு வாய்பிற்காக, யாராவது செயற்கையாக இந்த அனர்த்ததை ஏற்படுத்தி இருக்கலாமோ? என்ற ஊகங்களும் சந்தேகங்களும் எழாமல் இல்லை, இதற்கு காலமும், கடவுளும் மட்டுமே பதில்
சொல்ல முடியும்

இந்தியா என்ன செய்யபோகிறது?....

இலங்கை பிரச்சினை தொடர்பாக இந்திய கொள்கையில், திரு. ராஜீவ் காந்தியின் மரணத்திற்கு பின்னர் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டது என்பது யாவரும் அறிந்த உண்மை. இந்தியவும் இதற்கு பிறகு சற்று அசட்டுதனமாகவே இருந்து விட்டது, இலங்கை அரசை அப்படியே ஏமாற்றலாம் என்று நினைத்திருக்க கூடும், புலிகளை ஆதரிப்பதிலும் பயம், காரணம் ஆதரித்தால் உள்நாட்டில் உள்ள தனது நிலைப்பாட்டை நியாயபடுத்த முடியாது என்ற நிலை, இருக்கபோக, இப்போது நிலைமை வேறு விதமாக மாறிவிட்டது.இது இந்தியா தனது கொள்கை வகுப்பதில் தொலை தூர நோக்கோடு செயற்படாது விட்ட பெறும்ட தவறு என்றாலும் மிகையில்லை.

இனி இலங்கை தனது இனப்பிரச்சினை காரணமாக இந்தியாவை நேரடியாக நாடாது, அல்லது அழைக்காது என்றே நம்பலாம். காரணம் அமெரிக்காவின் உதவி. இது இப்படி இருக்க இந்தியாவின் வடக்கே அமெரிக்காவின் செல்லப்பிள்ளையான பாகிஸ்தான், கீழே அமெரிக்காவின் புதிய தோழன், ஆக இனி இந்தியவுக்கு இருபக்கமும் சமாளிக்கவேண்டிய நிர்பந்தம். இது சில நேரங்களில் இந்தியாவின் உள்நாட்டு ஒற்றுமையை குழைக்க கூட பெரும் சந்தர்ப்பம் உள்ளதாக கருத இடமுண்டு. இதற்கு இந்தியா என்ன செய் போகிறது என்று பொருத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும்.

இது தவிர உடனே இந்தியா அமெரிக்காவின் கொள்கைகளுக்கு எதிர்ப்பு கொண்டிருக்கும்மற்ற ஆசிய நாடுகளுடனான உறவை பலப்படுத்த முனையலாம், அல்லது அவ்வாறான நாடுகளை ஒன்று திரட்ட முனையலாம், இவ்வாறு பார்க்கும் சந்தர்பத்தில் சீனா, வடகொரியா, மலேசியா,... மற்றும் இதர நாடுகள் எல்லாம் ஒன்று கூடும் பட்சத்தில் மொத்த இந்து சமுத்திரத்திர பரப்பும் ஆசிய நாடுகளின் வளர்ச்சியும் எதிர்காலமும் கேள்விக்குறியாக மாறும் அபாயம் உள்ளது என்றால் யாரும் மறுக்க முடியாது.

ஆக மொத்ததில் இந்த "சுனாமி" முதலில் இலங்கை தமிழர்களின் உணர்வு போராட்டத்தை, சம
அந்தஸ்த்தோடு கூடிய வாழ்கை எதிர்பார்ப்பை ஒட்டுமொத்தமாக ஓரங்கட்டிவிட்டது என்று எண்ண தோன்றுகிறது. இரண்டாவதாக மொத்த ஆசிய பிராந்திய அமைதி நிலையை,அரசியல் நிலைமைகளை, மேறகுலக வல்லாதிக்கத்தின் வாயின் விளிம்பில் நிறுத்தியிருக்கிறது என்று தான் சொல்ல தோன்றுகிறது